Nieuws

Nieuws

Soort dagboek


GASTGEZINNEN IN NEDERLAND GEVRAAGD VOOR ONZE ASIELHONDEN.



Thora

In MemoriamPosted by Engelien Sat, April 08, 2017 18:55:05
Thora werd geadopteerd in 2009; Wij ontvingen bericht dat ze is ingeslapen in bijzijn van alle mensen die van haar houden. Alle familieleden zijn er kapot van. We zijn dankbaar dat ze al die mooie jaren omringd is geweest met heel veel liefde en aandacht en wensen alle betrokkenen enorm veel sterkte toe!! Rust zacht lieve Thora naast je vriendjes Timmy en Max!


Helena

In MemoriamPosted by Engelien Wed, June 29, 2016 10:41:24

Dit bericht ontvingen wij vandaag van Monica, het baasje van Helena:

Lieve Sphoek, Helena, helaas heb ik niet zo goed nieuws te delen.Helena is vandaag over gegaan naar een andere wereld.Naar Fakie en vele anderen,Ze is heel rustig en tevreden uit haar eigen gegaan.Ik mis haar, ik hield van haar van dag een, ook al liep ze kreupel en was ze gefrusteerd,Het bleek als snel dat ze niet alleen kreupel was maar ook een slechte lever.Ze had last van jeuk en om de zoveel tijd plukken vacht loslaten.Ik kreeg het goed en haar vacht zacht er mooi en glanzend uit.Daarna kreeg ze last van ontstekingen oor, wat te verhelpen was.Later kreeg ze fistel, wat weer goed kwam.Daarna een abces, later diaree wat we ook weer goed kregen. Ze heeft veel geleden.Ze begon slecht te eten en alles wat ik haar aanbood, at ze mininaal.Ze wilde naar huis, ik heb haar geholpen met eten tot ik de blik in haar ogen zag dat ze naar huis wilde.Ze heeft veel verdriet gehad, veel losgelaten en genoten van het leven hier in de roedel, ze lag vaak heel tevreden te slapen.En genoot van de ogenblikken dat ze heel tevreden was en dat het goed voor haar was. Ze genoot ook om samen met een andere hond in een mand te slapen.Ik heb gevochten maar helaas heb ik de strijd verloren, ik zag het aankomen en begreep het wel.Lief meisje van me, ik hou van jou!

Warme groet,Monica

Rust zacht lieve, lieve Helena .....heel veel sterkte gewenst Monica, namens al onze vrijwilligers met dit enorme verlies!!



Fiti

In MemoriamPosted by Engelien Thu, August 06, 2015 23:58:42
Helaas is ook Fiti overleden. Het is een erg trieste week. Dit gevoelige bericht ontvingen wij van zijn baasjes in Nederland:
"Na 7 mooie jaren hebben wij Fiti onze boxer moeten laten in slapen. Hij kwam van sphoek la nucia. Hij was mijn maatje, als ik terug kwam van een rit Spanje was hij niet bij mij weg te gaan. Hij was waaks en paste op mijn echtgenote als ik weer weg ging. Als de tas in de hal stond, keek hij al om met de gedachten 'O, de baas gaat weer op pad'.
Wij waren blij en dankbaar dat wij Fiti nog zulke mooie jaren mochten geven. Fiti zou volgende maand 11 jaar zijn geworden, dit is erg oud voor een boxer, maar we waren blij met hem. Het was een lieve hond. Fiti is in een tijd van 10 dagen, 5 kilo afgevallen. Hij had een bacterie in zijn lichaam die niet goed was. Maandag jl. kregen wij een telefoontje van de dierenarts dat hij niets meer kon doen. De bloedmonster waren naar Wageningen gestuurd waar specialisten zijn, maar ook deze konden niets meer doen voor Fiti.
We zijn erg verdrietig ."
Heel veel sterkte namens ons allemaal en heel fijn dat Fiti 7 jaar gelukkig heeft mogen zijn bij jullie!



Bijke Derlagen

In MemoriamPosted by Engelien Sun, March 29, 2015 21:58:46

Vandaag kregen we bericht dat Bijke Derlagen is overleden. Bijke en haar man Onno namen regelmatig honden op hun vliegticket mee naar Nederland. Ook hun hond Robin hebben zij via Sphoek geadopteerd. Op de rouwkaart stond het volgende bericht:geen bloemen doch een donatie aan SPHOEK.
Wij waren erg onder de indruk van deze laatste wens! Want wat wil het toeval:

Bijke leed aan de ziekte van Lyme, een ziekte die veroorzaakt wordt door teken. Met in het achterhoofd de last die zij van deze ziekte ondervond, hebben wij eergisteren de knoop doorgehakt en besloten om iemand in de arm te nemen die 1x per week een ochtend naar het asiel zal komen om het vlooien en teken probleem in het hele asiel structureel aan te pakken. Iets waar behoorlijke kosten aan verbonden zijn en we ons zorgen maakten hoe we dat gaan betalen.

Gisteren was de eerste sessie en werd het hele asiel onder handen genomen. Laat dit nu stom toevallig ook de sterfdag van Bijke zijn.

Wij zullen de donaties van vrienden en familieleden gebruiken om deze ongediertebestrijding aan te pakken. Ze zeggen dat toeval niet bestaat! wij waren vanmorgen met stomheid geslagen en ik kreeg kippenvel toen ik van je overlijden hoorde, je kaart las en de eerste donatie ontving! Het lijkt op een onverklaarbaar signaal; want we hebben elkaar al een hele tijd niet meer gezien of gesproken!!

Bijke, je was een mooi mens, met een groot hart. Zo enorm jammer dat je zo jong bent overleden. Rust zacht!! Ik zal je nooit vergeten!!







Jeanette in Memoriam

In MemoriamPosted by Engelien Fri, November 07, 2014 14:20:10
Het is vandaag een jaar geleden dat Jeanette van Schagen onze zeer gewaardeerde vrijwilligster is overleden en haar as uitgestrooid in Spanje, het door haar zo geliefde land. Wij missen haar ontzettend, in onze harten leeft zij nog dagelijks voort. Rust zacht Jeanette!!


Zenna rust zacht

In MemoriamPosted by Engelien Sun, October 26, 2014 20:17:52

Zenna kwam 8 jaar geleden in het asiel van Benidorm. Ze heeft daar een hele tijd gezeten voordat ze geadopteerd werd en naar Nederland mocht. Zenna en haar nieuwe baasje waren dol op elkaar en door de jaren heen hebben we altijd contact gehouden en heb ik Zenna nog regelmatig gezien.Twee weken geleden nog. Toen ging het niet goed met Zenna, haar vacht was dof en je kon zien dat ze niet lekker in haar vel zat. Vandaag kregen we het bericht dat ze een probleem had met haar alvleesklier en dat er geen oplossing was voor haar probleem. Dit is een vreselijke klap voor haar vrouwtje die haar grootste vriendin moest afgeven!! Lieve Helma, heel veel sterkte gewenst wij voelen met je mee!!! Namens Zenna bedankt dat je haar uit het asiel hebt gehaald en haar 7 prachtige jaren hebt gegeven. Ze had niets beter kunnen wensen!!
Rust zacht lieve Zenna!!!

Carlos

In MemoriamPosted by Esmé Tue, October 21, 2014 15:20:21
Gisteren was een trieste dag voor iedereen die Carlos heeft gekend. Gisteren heeft Carlos ons voor altijd verlaten. Hij kon niet meer, hij was te ziek. Zijn nieren functioneerden niet meer en hij verslechterde iedere dag.
Carlos heeft iets meer dan een jaar bij ons in het asiel gewoond. We hebben met en om hem gelachen. Hij werd door iedereen geliefd. Hij was grappig, eigenwijs, speciaal en geweldig.
De vorige baasjes van Carlos waren van de een op de andere dag naar het buitenland vertrokken en hebben Carlos gewoon achtergelaten. Voor Carlos was geen plaats meer in hun leven. Hij zat vijf dagen te wachten voor de deur van zijn huis. Een buurman heeft ons gewaarschuwd en Alan van ons asiel, heeft hem met heel veel liefde, geduld en knakworstjes kunnen meenemen. En zo hebben wij Carlos in onze harten kunnen sluiten.
Carlos heeft zijn laatste adem uitgeblazen in de liefdevolle armen van Belén.
Carlos we gaan je missen! Vaarwel lieve vriend!



Een trieste week

In MemoriamPosted by Esmé Sat, August 09, 2014 17:36:21

Gelukkig kunnen wij op deze nieuwspagina heel vaak mooie en leuke berichten plaatsen. Van de verhalen en foto's van geadopteerde honden die een heel goed en gelukkig nieuw leven zijn gestart, worden wij heel blij. Voor iedereen die helpt in het asiel en deze honden kent, is het ontzettend fijn om te lezen dat het goed met ze gaat. Daar doen we het uiteindelijk voor!
De dagelijkse realiteit in het asiel is helaas ook te vaak heel triest en hard. Voor de mensen die hier iedere dag mee worden geconfronteerd is dit soms moeilijk te verwerken.
Deze week bijvoorbeeld werden er drie puppy's binnengebracht die gevonden waren in een vuilniscontainer. Helaas is dit geen uitzondering. Ze waren er heel erg slecht aan toe en eentje heeft het dan ook helaas niet gered. Met de twee overlevende pups (Gaia en Gala) gaat het iedere dag iets beter, maar in hun oogjes kun je de ellende die zij hebben meegemaakt nog zien.
Ook hebben wij deze week met groot verdriet afscheid moeten nemen van onze geliefde honden Linda, Bella en Landana. Linda en Bella hebben de strijd tegen hun ziekte helaas verloren en gisteren is onze lieve oude Landana onverwacht niet meer wakker geworden.
We zullen ze missen en nooit vergeten!







Ova

In MemoriamPosted by Ingrid Thu, August 07, 2014 21:03:29

Met veel verdriet in ons hart en met grote liefde voor onze Ova hebben we haar verder lijden bespaard en haar gisteren in laten slapen.Door de atrose kon ze bijna niet meer lopen.Ondanks de pijnstillers had ze nog erge pijn.

Je kon merken dat ze nog haar uiterste best deed om ons te plezieren,maar het ging niet meer,ze was op.

We laten haar cremeren en haar as komt naar huis,voorgoed.Wat een geweldige hond was ze!

veel liefs,Marjolein en Jos



Poli nu Charly

In MemoriamPosted by Engelien Sat, May 17, 2014 22:30:17


Dag beste mensen van Sphoek,

Langs deze weg wilde we laten weten dat we onze Charly (voorheen Poli) vandaag moeten laten inslapen.

Hij heeft kanker en is een lange medische weg gegaan.

Helaas mocht het niet baten.

Kanker vernietigde zijn lever en nieren.

De kleine man is 2 jaar bij ons geweest.

We hebben hem leren kennen als een kleine zwarte ondeugd die altijd kattenkwaad uithaalde.

Ook was hij zo aanhankelijk en teder.

Charly is helaas maar 4 jaar geworden.

De Leishmania heeft geen grip op hem gekregen dankzij de medicijnen die hij dagelijks trouw kreeg.

Met deze ziekte kan een beestje goed leven, maar tegen kanker is nog geen medicijn.

Helaas niet.....

Charly... We houden van hem en zijn intens verdrietig.

Of we aan een nieuw hondje denken?

Nu nog niet....

We waarderen jullie goede werk.....

met vriendelijke groeten,

Hans en Wendy Dek







Grisje één van de eerste hondjes die naar NL ging

In MemoriamPosted by Engelien Fri, February 28, 2014 09:16:14
Dit berichtje ontving ik vanmorgen van één van de allereerste adoptanten. De foto's had ik nog in het archief. Grisje kwam uit het asiel van Benidorm. Uit de periode dat Sphoek nog opgericht moest worden:

Hallo Engelien,

Misschien heb je geen idee meer wie wij zijn en dat is ook geen probleem, maar we willen je doorgeven dat onze Bobbie, die 10 jaar geleden door jou als Grisje naar Nederland is gebracht eergisteren is overleden. Ze had een grote tumor bij de nieren en voelde zich de laatste dagen steeds slechter en slechter. Helaas was euthanasie de enige optie.
Ze heeft het volgens mij erg naar de zin gehad bij ons, haar hondenvriendje Dribbel en onze katten.


Vriendelijke groeten,
Astrid en Eveline Lammers

Fanny

In MemoriamPosted by Engelien Thu, February 27, 2014 14:58:12

Lieve mensen van Sphoek,

Een hartelijke groet uit het verre noorden.

Ik schrijf jullie om te vertellen dat Fannie, de allerspeciaalste pointer ooit, vorige week is overleden.

Ze was helemaal òp, kon vrijwel niet meer op haar benen staan en het was duidelijk haar tijd om te gaan hemelen.

Ze was niet ziek maar erg dun, blind en gewoon heel erg oud en krakkemikkig. Haar leeftijd was onbekend maar de dierenarts hier schatte dat ze een jaar of 11 is geworden.

Fannie kwam hier in begin 2008, op aanraden van Engelien (waarvoor dank!!). Niemand wilde haar adopteren omdat ze er zo “lelijk”uitzag.....

Welnu, haar lichaam was inderdaad een ware kermisattractie, maar dat vond ik juist leuk.

Haar karakter was heerlijk: heel vrolijk, aanhankelijk, ze stortte zich altijd vol overgave in modder en kanalen, kon met alle honden en alle mensen.

Ik had werkelijk waar rijk kunnen zijn van hoe vaak mensen mij niet gevraagd hebben of ze Fannie mochten kopen. Iedereen zag haar charme en werd verliefd! Fannie had een voorliefde voor rennen, rennen en nog eens rennen. Ze hoefde nooit aan de lijn want ze liep niet weg. Ze had wel wat jachtpassie maar ze was zo lomp dat rondwarende vogels/reeën allang gevlogen waren.

Ik heb intens genoten van deze hond en altijd blij geweest met deze witte tornado met centenbak!

Fannie heeft hier een heel fijn leven gehad en wordt erg gemist. Zo’n hond vind ik nooit weer denk ik.

Sphoek, bedankt dus voor deze fijne hond!

groetjes van Gerdi



Willow

In MemoriamPosted by Engelien Thu, February 27, 2014 14:53:03

Dit berichtje ontvingen wij van Annet: Loop ik eergisteren met Arden (3 jaar) over de hei te wandelen en komen er weer is een paar Golden Retrievers aan. We hadden twee Goldens tot Arden 1,5 jaar was en voordat we aan de buitenlandertjes begonnen.
"Kijk, mama, een soort Job en Lara." En even wordt het stil en ik zie haar denken, "Mama hoe heet die hond nog is met de hele lange neus?" Even denken of ze nu het speelmaatje van Kiki bedoelt, de Barzoi Maya? "Nee."
" Bedoel je Willow?"
"Ja, mama, die was zo lief. Wanneer komt die terug?"
" Ach, liefje, die komt niet meer terug, die is toch bij Job en Lara. Mama is er nog wel verdrietig over, want ze was zo'n lieve hond."

Loop ik gisteren over de hei: "Mama, ben je nog verdrietig, dat Willow er niet meer is? Dan ga ik je wel troosten"

Het is nu een jaar geleden dat ik haar mocht ophalen in Rotterdam.

Lieve Willow, ik mis je nog iedere dag.





Jeanette

In MemoriamPosted by Ilonka Sun, November 10, 2013 17:12:31

Lieve Jeanette,

Dankjewel voor je enorme inzet en voor de rust en organisatie die je ons bracht, maar vooral voor je passie voor de dieren. Je zult enorm worden gemist.

We wensen de familie en vrienden veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Namens alle vrijwilligers van het asiel in La Nucía.

Jeanette van Schagen overleden

In MemoriamPosted by Engelien Fri, November 08, 2013 09:47:41

JEANETTE

Ondanks dat we op de hoogte waren van het ernstige ziekbed van Jeanette en we wisten dat haar dood onvermijdelijk op korte termijn zou komen, zijn we nu hevig geschokt door het bericht van haar overlijden.

Jeanette met een groot ruim hart voor mens en dier! Jeanette, die toen we enkele jaren geleden een beroep op haar deden , meteen zonder een goede inwerkperiode ,in het diepe “gegooid werd en haar werkzaamheden met veel liefde en inzet voor Sphoek en het asiel startte. Jeanette ,die we hebben leren kennen als iemand die niet veel sprak, maar zoveel temeer deed. Uren en uren heeft zij besteed aan onze honden en altijd was zij weer in het asiel te vinden.

Velen heeft zij voorgelicht over het gedrag van de te adopteren honden en door haar zijn veel honden een betere toekomst tegemoet gegaan en hebben hun eigen gouden mandje gevonden.

Lieve Jeanette, bedanken voor alles wat je deed doet een mens vaak te laat, maar we zijn er van overtuigd dat je weet dat je gemist werd en dat je gewaardeerd werd door velen!

Tegen allen die Jeanette dierbaar waren, kunnen we alleen maar zeggen dat we hopen dat jullie met elkaar, omringd door vrienden een weg zullen vinden om dit grote verlies te verwerken. We wensen dat er vele mooie herinneringen geboren zullen en dat als er slechte dagen komen, deze herinneringen het kostbaarste bezit zullen blijken te zijn.

Namens alle vrijwilligers en bestuur van Sphoek.

VOOR DE MENSEN DIE IN DE GELEGENHEID ZIJN EN DE CREMATIE WILLEN BIJWONEN. DEZE ZAL ZONDAGMORGEN PLAATSVINDEN IN HET CREMATORIUM VAN VILLAJOYOSA OM 11.30 UUR.



Lola één van de eerste Sphoekhonden overleden

In MemoriamPosted by Engelien Tue, August 13, 2013 00:00:06

Lola werd 13 jaar:
We willen jullie laten weten dat met name vanwege eetproblemen de afgelopen periode, we vorige week woensdag met Lola naar de dierenarts zijn geweest.

De onderzoeken waren schrikken, Lola had nierfalen in een vergevorderd stadium waardoor afvalstoffen in het lichaam achterblijven. Hierna is zij bij de dierenarts een dag en nachtje geweest om middels een infuus schoon te spoelen, helaas met een beperkt effect.

Na een kleine opleving afgelopen weekend, is het bergafwaarts gegaan, ze eet en dronk niet meer, was lusteloos en moest geregeld overgeven.

Inmiddels was het zover dat haar leventje niet leefbaar meer was. We hebben haar afgelopen donderdag laten inslapen.

We zijn dankbaar dat ze zo lang bij ons mocht zijn, we zullen haar heel erg missen.

Carla & Jan Peter Koelewijn

Amersfoort

Lola, 18 juni 2000 – 8 augustus 2013 Op 26 november 2004 bij ons gekomen

Op de eerste foto zit lola nog in het asiel van Benidorm, 2e foto ligt ze op de bank bij een gastgezin in Spanje, en de onderste foto's zijn van haar vakanties in Frankrijk en Duitsland.







Storm / Kees overleden

In MemoriamPosted by Engelien Mon, August 12, 2013 23:55:40

Ik moet verdrietig nieuws geven over Storm ( kees ) uit La Nucia bijna 6 jaar geleden.

Hij was ernstig ziek, had een neustumor die al ver gevorderd is....Hij moest nog 6 jaar worden.

We gaan hem vreselijk missen!!!

zal nog een foto bijvoegen.

groeten Aliëtte ( Offerman ) nu Bakker





Meis voorheen Kiara

In MemoriamPosted by Ingrid Tue, June 25, 2013 22:39:37

Hallo lieve mensen van SPHOEK!

Even een triest berichtje over Meis, voorheen Kiara. Vanmorgen hebben we helaas moeten besluiten om onze lieve Meis te laten inslapen. Meis was natuurlijk al een dame op leeftijd toen ze bij ons kwam maar we hebben toch nog bijna 2,5 jaar van haar mogen genieten. Haar koppie wilde nog vanalles maar haar lijf kon niet meer. De koek was op. Ondanks bijvoeding vermagerde ze zichtbaar en de laatste weken kon ze niet meer zelf opstaan. Wandelingen waren al enige tijd niet meer dan een paar honderd meter. Sinds eergisteren veel drinken maar weinig plassen en ondersteuning nodig bij het plassen en poepen (anders viel ze om). We konden het eigenlijk niet meer aanzien, we wilden het lijden niet meer afwachten. We hebben besloten om Meis te gaan laten cremeren en haar as straks uit te strooien wanneer onze Noortje er ook niet meer is, Noortje is 16 jaar en zal waarschijnlijk ook niet meer heel lang leven. Meis en Noortje lagen altijd samen in de mand en we willen ook dat ze straks ook "samen blijven".

We zijn jullie erg dankbaar dat wij deze geweldige hond mochten adopteren, we hebben erg van haar genoten en zullen haar enorm missen!

Mvgr Anne

NB de foto is van vorig jaar zomer...

DAG LIEVE WILLOW

In MemoriamPosted by Grace Wed, May 15, 2013 09:16:00

Alles hebben het baasje en vrouwtje geprobeerd om die mooie lieve Willow gezond te krijgen. Allerlei klinieken en dierenartsen zijn bezocht, kosten noch moeite zijn gespaard om haar beter te maken. Het heeft helaas niet mogen baten en daarom hebben zij met heel veel pijn in het hart besloten om Willow te helpen bij haar vertrek, zodat zij geen pijn meer zal hebben. De dierenarts heeft Willow eergisteren in laten slapen.

We wensen Annet, Roger en Arden veel sterkte om het verdriet van het verlies van zo’n lief, aanhankelijk dier te verwerken.

Noa

In MemoriamPosted by Engelien Thu, May 09, 2013 22:23:09
Het volgende bericht ontvingen wij van Thea van den Boom:Vandaag afscheid moeten nemen van Noa, een opvang hondje dat 3 maanden zou blijven en wat 4 jaar is gebleven omdat ik er geen afstand meer van kon doen,Noa was op.....en sloot zich alleen nog maar in de badkamer op,had veel mankementen, en moest ik verder lijden voorkomen.

En ook Kees de camping poes die 12 jaar bij me kwam eten, en winters lekker bij de kachel kwam leggen, 6 weken geleden kreeg ze een tia, daar was ze redelijk van hersteld, maar was wel blind geworden, dus mevr wilden de afgelopen week weer naar buiten, maar dat wilde ik niet omdat ik bang was dat ze buiten een plekkie zou gaan zoeken om te sterven, gisteren heb ze me kattenluik gesloopt en zag ik ze gelukkig in de tuin waar bij mij nog geen muis uit kan en ik haar weer binnen kon laten, ze liep al heel de week dag en nacht hard te mauwen ze wilden eruit...Ze zijn vanmiddag allebei vredig ingeslapen, heb ze netjes naar het crematorium gebracht zodat ze samen naar de dieren hemel kunnen gaan, heb het er nog ff moeilijk mee maar het goed zo!!!!

Afscheid van Guinda

In MemoriamPosted by Grace Sat, April 27, 2013 12:46:33

Nadat een gemotiveerd en liefdevol adoptiegezin, verschillende lieve vrijwilligers en ook professionele gedragskundigen zich over het probleemgedrag van Guinda, dat zich eerst pas in Nederland openbaarde, gebogen hadden, hebben we vast moeten stellen dat het helaas niet mogelijk was om Guinda van haar onvoorspelbare gedrag af te helpen. Zij gaf blijk een gevaar voor kinderen, mensen, andere honden en zeker ook voor zichzelf te kunnen zijn.

We hebben besloten, na ettelijke pogingen om haar te veranderen en te helpen, Guinda de rust te geven die zij verdient. Voor deze kleine meid, was de wereld een grote, onzekere en onveilige plek. Guinda zag er uit als een hondje met veel stress en paniek, oogjes stonden bol van angst en onmacht, een verloren zieltje was het, maar één die veel mensen heeft geraakt in haar leven. Ze is in de armen van een van onze lieve vrijwilligers met behulp van de dierenarts rustig ingeslapen. We hopen dat Guinda nu helemaal ontspannen samen met haar maatjes kan ravotten op de eeuwige jachtvelden.

We willen alle lieve vrijwilligers en in eerste instantie ook het adoptiegezin die zoveel tijd en aandacht aan Guinda hebben geschonken danken voor hun dierenliefde en moeite.

Sonny is niet meer...

In MemoriamPosted by Engelien Mon, April 22, 2013 09:20:54
Sonny de dwergpincher uit het asiel die aan astma leed, is zaterdagavond door de dierenarts ingeslapen. Hij kreeg aanval op aanval en was om die reden de dag hiervoor al opgenomen in de kliniek, waar hij 24 uur onder toezicht stond. Zijn aandoening was zo verslechterd en hij had het telkens zo benauwd dat het niet eerlijk tegenover Sonny was om nog langer af te wachten. Hij is in de armen van Belen, de voorzitter van het asiel gestorven. Lieve Sonny, rust zacht. We zullen je vreselijk missen!! Voor vele bezoekers van het asiel was een Sonny een goede bekende omdat hij al meer dan een half jaar in de receptie vertoefde.

Dex

In MemoriamPosted by Engelien Sat, April 20, 2013 20:26:19
Het onderstaande bericht ontvingen wij van de baasjes en het vriendje van Dex:
Morgen (21 april) is het alweer een jaar geleden van Dex... 365 dagen, wat gaat de tijd snel!

We denken nog elke dag aan hem en het gemis is nog steeds groot

Onvoorstelbaar, hoeveel we van dat beestje hielden!!

Lieve Dex,


Aan de voet van de heuvel, dicht bij de bosrand,

ligt een weelderig en sappig groen grasland.

Hier spelen en rusten onze dierbare vrienden,

nadat ze tijdens hun leven ons dienden.

En hier bij die mooie regenboog brug,

vinden ze hun rust en gezondheid weer terug.

Ze ravotten in het gras, zonder pijn of verdriet,

en spelen tot er één z'n baasje weer ziet.

Gerben, Joyce

Cane

Rust zacht Bieke!

In MemoriamPosted by Maddy Tue, February 19, 2013 21:34:56
Mijn super lieve opgewekte Hollandse Smousje Bieke (8 jaar oud) vocht al een tijd tegen een toxoplasmose infectie maar ondanks dat de medicatie leek aan te slaan en ze de laatste dagen weer goed vooruit ging heeft ze gister een terugval gekregen en heeft de infectie genadeloos toegeslagen. Bieke is langzaam weggegleden en gisteravond hier thuis overleden. Ze ligt nog steeds in haar mandje. Het is net of ze tevreden slaapt. Het is moeilijk voor te stellen dat ze niet meer blij zal opveren. Het was zo een innemend hondje. Ik mis Bieke ontzettend. Ze was een heerlijk hondje waarvan ik verwachtte nog zo heel veel jaren te mogen genieten.
Bieke je hebt dapper je best gedaan. Rust zacht lieve Bieke!
Maureen


Heel verdrietig nieuws over Pepper

In MemoriamPosted by Maddy Sun, February 10, 2013 22:45:40

Goedemorgen lieve mensen, Ik moet jullie iets heel droevigs vertellen.... Pepper is niet meer. Ze is aangereden omdat ze weg was gelopen. We kunnen het gewoon niet begrijpen. Ze was richting hoofdstraat gelopen, daar liepen we nooit omdat achter ons huis een natuurgebied is waar Pepper met heel veel plezier wandelde met ons. We hadden zo veel plezier met ons drieën, we waren zo blij met Pepper en zij met ons. Wat is in dat koppie omgegaan, dat zullen we nooit weten. We zijn er kapot van. We wonen aan een hofje met een grasveldje waar Pepper altijd even speelde voordat we naar binnen gingen na de wandeling. De hoofdstraat is echt wel een stuk verder, wat had ze daar te zoeken? Mijn man sprak heel even met de buurman omdat hij thuis kwam, hij keek maar heel even niet naar Pepper en weg was ze.... We dachten nog dat ze in het bos achter ons huis aan het struinen was, helaas was de werkelijkheid anders. We zijn er kapot van. Het huis is zo leeg en stil zonder Pepper. Ik hoop dat jullie ons nog een kans willen geven want we willen heel graag weer en hond. We hebben haar begraven in het bos achter ons huis waar ze zo graag was. Heel verdrietige groeten, Gertjan en Danielle

Verdrietig nieuws over Runa

In MemoriamPosted by Maddy Thu, February 07, 2013 11:50:19

Helaas hebben we droevig nieuws over Runa. Nadat ze al een aantal dagen slecht had gegeten en weinig energie meer had, zijn we er mee naar de dierenarts geweest. Na onderzoek is gebleken, dat ze een grote tumor in de buik had, net voor de achterpoten. Alleen met een operatie was vast te stellen, of het bij de milt zat en weggehaald kon worden, of dat het erger was en niet weggehaald kon worden. Het laatste is helaas gebleken. Er zat een grote tumor, ter grootte van een sinaasappel, boven de darmen en deze was helemaal vergroeid om de darmen. Daardoor werden de darmen afgeknepen. We hadden vooraf al afgesproken met de dierenarts, dat bij de laatste optie hij contact met ons zou opnemen en dat we Runa zouden laten inslapen. Dit is helaas ook gebeurd. We kunnen echter met heel veel plezier terugdenken aan Runa: we hebben het volste vertrouwen gegeven en dat hebben we ook van haar teruggekregen. Ze was een erg aanhankelijke hond, die graag bij je was en ook graag mee ging lopen. Helaas mocht ze maar vierenhalf worden, waarvan ze drie jaar bij ons is geweest. In die drie jaar heeft ze het echter nog erg goed gehad en heeft ze als een echte gezinshond kunnen leven. Met vriendelijke groeten, Eric, Carola, Remco en Marissa Brunsveld

Er is een plaats in de hemel die Regenboog brug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboog brug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.
Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.
Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.
En dan gaan jullie samen over de Regenboog brug...





Verdrietig nieuws over Runa

In MemoriamPosted by Maddy Thu, February 07, 2013 11:49:46

Helaas hebben we droevig nieuws over Runa. Nadat ze al een aantal dagen slecht had gegeten en weinig energie meer had, zijn we er mee naar de dierenarts geweest. Na onderzoek is gebleken, dat ze een grote tumor in de buik had, net voor de achterpoten. Alleen met een operatie was vast te stellen, of het bij de milt zat en weggehaald kon worden, of dat het erger was en niet weggehaald kon worden. Het laatste is helaas gebleken. Er zat een grote tumor, ter grootte van een sinaasappel, boven de darmen en deze was helemaal vergroeid om de darmen. Daardoor werden de darmen afgeknepen. We hadden vooraf al afgesproken met de dierenarts, dat bij de laatste optie hij contact met ons zou opnemen en dat we Runa zouden laten inslapen. Dit is helaas ook gebeurd. We kunnen echter met heel veel plezier terugdenken aan Runa: we hebben het volste vertrouwen gegeven en dat hebben we ook van haar teruggekregen. Ze was een erg aanhankelijke hond, die graag bij je was en ook graag mee ging lopen. Helaas mocht ze maar vierenhalf worden, waarvan ze drie jaar bij ons is geweest. In die drie jaar heeft ze het echter nog erg goed gehad en heeft ze als een echte gezinshond kunnen leven. Met vriendelijke groeten, Eric, Carola, Remco en Marissa Brunsveld

Er is een plaats in de hemel die Regenboog brug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboog brug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.

Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.

Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.

En dan gaan jullie samen over de Regenboog brug...



SHADOW

In MemoriamPosted by gemma Mon, December 31, 2012 16:03:15

Na ruim 2,5 jaar genoten te hebben van een prachtig leven bij Frouko en Elly Albeda hebben zij helaas moeten besluiten om Shadow in te laten slapen om verder lijden te voorkomen.

Frouko en Elly heel veel sterkte.

Wolly Rust zacht!

In MemoriamPosted by Maddy Mon, December 10, 2012 22:17:21

Gisteravond hebben we onze lieve Wolly in laten slapen. We zullen dat moment nooit vergeten 08-12-2008 dat je aankwam met Wolly in je handtas op Eindhoven Airport en dat Elmar zei: “dat is mijn hondje” J Oud, gebroken en uitgeput hebben we hem meegenomen naar huis en daar begon zijn nieuwe leven. We hebben hem een mand gegeven, aandacht en heel veel liefde. Hij leefde helemaal op, ondanks zijn blindheid, tandloos,was het een prachtige enthousiaste hond. Samen met zijn vriend Dribbel (jack russel die al bij ons woonde) gingen we met zijn allen verhuizen. Aan dat mooie geluk kwam helaas snel een eind en moesten heel onverwachts afscheid nemen van Dribbel. Na wat opknapbeurten aan zijn gebit besloten we een nieuwe vriend voor Wolly te laten komen uit Spanje. 05-12-2009 kwam letterlijk zwart pietje aan op Eindhoven Airport, Rasta! Echte kameraden werden dat, Rasta was de kleine blindengeleidehond voor Wolly en we hebben een super tijd gehad. Lekker wandelen, naar zee want dat vond Wolly geweldig, los rennen op het strand al wist hij totaal niet waar naar toe. Maar helaas sinds gisteravond gaan we zonder hem verder en heeft hij rust en is hij bij Dribbel zijn andere vriend.

Wolly was heel speciaal!!

Wil dan ook graag het volgende doorgeven aan mensen. Kijk ook eens naar de oudere honden, ze hebben hun leven dan grotendeels ergens anders doorgebracht. Maar de liefde, aandacht en vooral het enthousiaste wat wij van Wolly hebben gekregen dat is met geen gevoel te beschrijven. En dat heeft ons heel veel voldoening gegeven en dat je met geduld en aandacht er een geweldige hond aan kan hebben. Ondanks de gebreken die ze soms hebben heeft het ook echt zijn charme. Wij zijn super trots als baasjes dat wij Wolly vier prachtige jaren hebben en mogen geven. Rust zacht Wolly! Lieve groetjes Elmar en Doreen Steger Rasta.

Ergens hier ver vandaan,
Waar mensen niet naartoe kunnen gaan.
Daar komen honden samen zonder kwalen,
Waar ze lekker met andere honden in de weide kunnen dwalen.
Waar koekjes volop te krijgen zijn,
En honden hebben daar geen pijn.
Daar is de hondenhemel ver weg,
En hebben ze geen pech.

Voor jullie is het een groot verlies en verdriet ,
Maar voor hen is het een weg die er daar weer goed uit ziet.
Want weet hij kijkt altijd met je mee,
Vandaar uit die hemel misschien wel met zijn twee.
Dus als je je even eenzaam voelt,
Denk dan aan die plek en je begrijpt wat ik bedoelt.

Chuck is naar de hondenhemel

In MemoriamPosted by Maddy Fri, November 30, 2012 14:50:16

Op 22 November jl. is Chuck overleden. Wij willen het baasje van Chuck heel veel sterkte wensen is deze moeilijke periode.

Aan de voet van de heuvel, dicht bij de bosrand,
ligt een weelderig en sappig groen grasland.
Hier spelen en rusten onze dierbare vrienden,
nadat ze tijdens hun leven ons dienden.
En hier bij die mooie regenboog brug,
vinden ze hun rust en gezondheid weer terug.
Ze ravotten in het gras, zonder pijn of verdriet,
en spelen tot er één z'n baasje weer ziet.

Chuck rust zacht.

Next »